در عهد ناصری تغییرات و تحولات عظیمی در ساختار شهری تهران ایجاد شد که علت آن رفت و آمدهای زیاد شاه و اطرافیانش به کشورهای اروپایی و علاقه فراوان وی به سبک و روش زندگی غربی بود. ناصر الدین شاه تصمیم گرفت به منظور مراقبت و حراست از شهر تهران و جلوگیری از دستبرد سارقان و غارتگران، حصار جدیدی در اطراف آن بنا کند. ساخت این دیوار بیش از ده سال به طول انجامید. پس از اتمام دیوار شهر تهران به وسیله دوازده ( و به تعبیر بعضی از مورخین سیزده ) معبر و دروازه با بیرون از شهر ارتباط داشت. این دروازه ها حد و مرز تهران قدیم را تشکیل می دادند. در این زمان محدوده محله گلها در درون این حد و مرز قرار نداشت.

این محله بیرون از حصار شهر و نزدیک دروازه بهجت آباد قرار داشت. دروازه بهجت آباد یکی از دروازه های شمالی شهر تهران بود که امکان خروج از تهران و رفت و آمد به سمت شمال شهر و شمیرانات را فراهم می کرد. این دروازه برخلاف سایر دروازه های شهر تهران کمتر مورد استفاده بازرگانان قرار می گرفت و بیشتر مورد استفاده اشراف آن زمان برای رفت و آمد به باغات شخصی و ییلاق شمال تهران واقع می شد.

شهر سازی مدرن در این محدوده این محله از دوران پهلوی اول و زمان ایجاد اصطبل سلطنتی در آن آغاز گردید. این اصطبل ها در محدوده اتوبان شهید گمنام امروزی قرار داشتند. به همین دلیل زمینهای این منطقه به اسب دوانی شهرت داشت. این محله در ضلع شمالی جلالیه سابق قرار دارد.

پیش از دهه 40 این محدوده تماما بیابانی بود. از آغاز دهه 40 شهرسازی به شکل امروزی در این محدوده آغاز گردید. مجتمع گلها جزء اولین بناهایی است که در این محله ساخته شده است. در زمان ساخت این مجتمع، آپارتمان سازی در کل شهر تهران رواج چندانی نداشت. به همین سبب بسیاری از سکنه شهر تهران و به خصوص مهاجرین برای زندگی به این محله مراجعه کردند.

این روزها بیشتر مراکز اداری و تجاری شهر ، فاطمی را برای محل فعالیت و استقرار خود انتخاب کرده اند. در این محله البته بافتی بسیار مدرن در خانه سازی وجود دارد