محله شوش شبیر فعلی ودیگر مناطق نزدیک به ان به نام دروازه شاه عبدالعظیم شهرت داشته اند.ازسال 1306 قمری دروازه راه اهن حضرت عبدالعظیم ساخته شدکه محل عبور ماشین دودی وتا سال های اخیر هم باقی مانده بود.دروازه ماشین دودی وابتدای مسیر راه اهن تهران را به شهرری درمحله شوش شبیروابتدای خیابان شهرزاد فعلی واقع بوده است.دروازه حضرت عبدالعظیم هم درمیدان شوش فعلی قرار داشت ومسیر دیگری بود که تهران را به شهرری متصل می کرد.بعد از ترور رزم ارا این خیابان به رزم ارا تغییر نام دادوبعداز انقلاب فدائیان اسلام نام گرفت.این محدوده نزدیک به محله چال میدان یکی ازقدیمی ترین محله های تهران بوده است.محله چال میدان یا چاله میدان درقسمت جنوب شرقی محصوره تهران جای داشته است.شمال ان به محله عودلاجان محدودبود.شرق ان به خندق وحصار شروصل بود.این خندق وحصار بعدها ویران شد وخیابان ری به جای ان کشیده شد.جنوب محله ازمنتهی الیه جنوب شرقی درحدود میدان مولوی فعلی تا دروازه شاهزاده عبدالعظیم درانتهای بازار حضرتی وصل به باروی شهر.غرب محله از دروازه شاه عبدالعظیم اغاز میشد ورو به سمت شمال درکنار بازارامتدادمی یافت.

دروازه ماشین دودی تنها دروازه بدون سقف ایران بود.قدیمی ترین راه اهن ایران راه اهن تهران به حرم مقدس حضرت عبدالعظیم یاشهرری می رفت.امتیاز ساختمان این راه راهن درماه دسامبر 1886میلادی از طرف ناصرالدین شاه قاجار به یک مهندس موسوم به فایرس بواتال اعظا گردید وختم مقاوله  وتحصیل امتیاز به اهتمام یحیی خان قزوینی مشیر الدوله که وزیر امور خارجه بود به عمل امد.

میدان شوش فعلی تاان زمان معروف به دروازه شاه عبدالعظیم بود واز همان به نام شوش نامگذاری شد که هنوز هم  این اسم باقی مانده است. شبیر نام یکی ازمالکان این محدوده به شمار می امده است که به ان هم مشهور است.قبل از شکل گیری میدان شوش دراین مکان یک غسالخانه وقبرستان وجود داشت.قبرستان در دوره رضاشاه به باغ جنت اضافه شد وغسالخانه هم سال های بعد تعطیل شد.خیابان درخشنده نیز درزمان قاجاریه قلعه کورها نام داشته است ودرزمان پهلوی به دباغ خانه تغییر نام داد.علت این نامگذاری وجود کارخانه های دباغی در ان محدوده ودر محله غار در منطقه 12 بوده است.